കായലിന്റെ കാവലാൾ;വൈകല്യത്തെ തോൽപ്പിച്ച് ജലശുദ്ധി തേടുന്ന രാജപ്പന്റെ സുവർണ്ണയാത്ര

 

കോട്ടയം: ശരീരം തളർന്നാലും മനസ്സ് തളരില്ലെന്ന് തെളിയിക്കുകയാണ് രാജപ്പൻ എന്ന ഈ വയോധികൻ. ഇരുകാലുകൾക്കും സ്വാധീനമില്ലാത്തതിന്റെ പരിമിതികൾക്കിടയിലും, പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യങ്ങളിൽ നിന്ന് കായലിനെ മോചിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം നടത്തുന്ന പോരാട്ടം ഇന്ന് നാടിനാകെ മാതൃകയാകുന്നു. നിശബ്ദനായ ഈ പരിസ്ഥിതി പോരാളിയുടെ ജീവിതം വെറും അതിജീവനമല്ല, മറിച്ച് പ്രകൃതിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള വലിയൊരു സമർപ്പണമാണ്.

​പരിമിതികളെ തുഴഞ്ഞെറിഞ്ഞ ഇച്ഛാശക്തി

​  ജന്മനാ കാലുകൾക്ക് സ്വാധീനമില്ലാത്ത രാജപ്പന് നടക്കാൻ പരസഹായം വേണം. എന്നാൽ തന്റെ ചെറിയ വഞ്ചിയിൽ കയറിയാൽ അദ്ദേഹം ഒരു കരുത്തനായ പോരാളിയാണ്. വേമ്പനാട്ടു കായലിന്റെ ഓരങ്ങളിലും തോടുകളിലും അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികളും മാലിന്യങ്ങളും ശേഖരിക്കുക എന്നതാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിനചര്യ. വെയിലായാലും മഴയായാലും തന്റെ കൊച്ചു വഞ്ചിയിൽ കായലിലിറങ്ങുന്ന രാജപ്പൻ, കൈകളുടെ കരുത്തിൽ വഞ്ചി തുഴഞ്ഞ് വെള്ളത്തിന് മുകളിലെ പ്ലാസ്റ്റിക് വിഷം നീക്കം ചെയ്യുന്നു.

​"മാലിന്യം നമ്മുടെ ശത്രു; നാട് നമ്മുടെ വീട്"

​ദിവസേന നൂറുകണക്കിന് പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികളാണ് രാജപ്പൻ കായലിൽ നിന്ന് ശേഖരിക്കുന്നത്. ഇത് വിറ്റു കിട്ടുന്ന തുച്ഛമായ തുക കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ഉപജീവനം കഴിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഇതിനെ ഒരു വരുമാന മാർഗ്ഗത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരു നിയോഗമായാണ് അദ്ദേഹം കാണുന്നത്. "നമ്മുടെ വീട് വൃത്തിയായി സൂക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ പ്രകൃതിയെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം" എന്ന ലളിതമായ സന്ദേശമാണ് തന്റെ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ അദ്ദേഹം സമൂഹത്തിന് നൽകുന്നത്.

​അംഗീകാരങ്ങൾ തേടിപ്പോകാത്ത ജനകീയ നായകൻ

​ആധുനിക ലോകം വലിയ ചർച്ചകൾ നടത്തുന്ന പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം, യാതൊരു അവകാശവാദങ്ങളുമില്ലാതെ പ്രായോഗികമായി കാണിച്ചുതരികയാണ് ഈ മനുഷ്യൻ. വലിയ പിന്തുണയോ സാമ്പത്തിക സഹായമോ ഇല്ലാതെ വർഷങ്ങളായി അദ്ദേഹം ഈ ദൗത്യം തുടരുന്നു. നാം അലക്ഷ്യമായി വലിച്ചെറിയുന്ന ഓരോ പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പിയും കായലിന്റെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് രാജപ്പൻ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

​ഇന്നത്തെ യുവതലമുറയ്ക്കും സമൂഹത്തിനും ഒരു വലിയ പാഠമാണ് രാജപ്പൻ. പരാതികൾ പറഞ്ഞു വിശ്രമിക്കാതെ, തനിക്കുള്ള പരിമിതികൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ലോകത്തെ എങ്ങനെ മാറ്റാം എന്ന് അദ്ദേഹം കാണിച്ചുതരുന്നു. രാജപ്പനെപ്പോലെയുള്ള യഥാർത്ഥ ഹീറോകൾ നമുക്കിടയിലുള്ളപ്പോൾ, "നമ്മുടെ പ്രകൃതിക്കായി നാം എന്ത് ചെയ്യുന്നു?" എന്ന ചോദ്യം ഓരോ മലയാളിയും സ്വയം ചോദിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.