ആകാശത്തിലെ വിരുന്നുകാർ: ഒരു പീജിയൻ പ്രാവിൻ്റെ റേസിംഗ് മുംബൈ - കേരളം

 

മുംബൈയിലെ കുഡൂസ് എന്ന പ്രദേശം അന്ന് പതിവിലും വിപരീതമായി നിശബ്ദമായിരുന്നു. പ്രഭാത സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ. ഒരു വലിയ വാഹനത്തിനരികിൽ കേരളത്തിൽ നിന്നെത്തിയ ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തുനിൽക്കുന്നു. അതിനുള്ളിലെ കൂടുകളിൽ തിരൂർ നടുവിലങ്ങാടിയിലെ നവാസിന്റെ ജീവശ്വാസമായ ആ രണ്ട് 'റേസിംഗ് ഹോമർ' പ്രാവുകളുമുണ്ടായിരുന്നു.

സമയം രാവിലെ എട്ട് മണി. വിസിൽ മുഴങ്ങി. കൂടുകളുടെ വാതിൽ തുറന്നതും നൂറുകണക്കിന് പ്രാവുകൾ മുംബൈയുടെ ആകാശത്തേക്ക് ചിറകടിച്ചുയർന്നു. നവാസിന്റെ പ്രാവുകൾ അല്പനേരം ആകാശത്ത് വട്ടംചുറ്റി ദിശ മനസ്സിലാക്കി. പിന്നെ, ആയിരം കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട ലക്ഷ്യമാക്കി അവ തെക്കോട്ട് കുതിച്ചു.

അതേസമയം, തിരൂരിലെ നടുവിലങ്ങാടിയിൽ ഷാനവാസ് (നവാസ്) തന്റെ വീടിന്റെ മട്ടുപ്പാവിലെ കൂടിന് സമീപം അസ്വസ്ഥനായി നടക്കുകയായിരുന്നു. 2018 മുതൽ തുടങ്ങിയതാണ് ഈ പ്രണയം. വെറുമൊരു വിനോദമല്ല ഇത്, മറിച്ച് അദൃശ്യമായ നൂലുകളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ആത്മബന്ധമാണ്. നവാസിന്റെ ഭാര്യ സുഹറയും മക്കളായ ഷയാനും ഷഹിനും ഷദിനും ഉപ്പയുടെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്.

"ഇത്രയും ദൂരമില്ലേ ഉപ്പാ, അവ വഴിതെറ്റില്ലേ?" ചെറിയ മകൻ ഷദിൻ ചോദിച്ചു.

നവാസ് ചിരിച്ചു. "ഇല്ല മോനേ, അവയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കോമ്പസ്സുണ്ട്. ദൈവം നൽകിയ അത്ഭുതമാണത്. നമ്മുടെ സ്നേഹം അവരെ വീട്ടിലെത്തിക്കും."

മുന്നിൽ സഹ്യാദ്രിയും പശ്ചിമഘട്ടവും കടലുകളും താണ്ടാൻ കിടക്കുന്നു. വഴിയിൽ വേട്ടപ്പക്ഷികളും കഠിനമായ കാറ്റും വിശപ്പും ദാഹവും അവരെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും. രാത്രിയായാൽ അവ എവിടെയെങ്കിലും സുരക്ഷിതമായി തങ്ങണം. നവാസ് പ്രാർത്ഥനയോടെ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.

മഹാരാഷ്ട്ര കടന്ന് കർണാടകയുടെ ആകാശത്തിലൂടെ ആ പ്രാവുകൾ പറക്കുകയാണ്. കാറ്റ് അവയുടെ വേഗത കുറയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ചിറകുകൾ തളരുന്നില്ല. താഴെ പുഴകളും റെയിൽവേ പാളങ്ങളും കടന്നുപോയി. നവാസിന്റെ ആ ഒന്നാം നമ്പർ പ്രാവ് തന്റെ പങ്കാളിയെയും കൂട്ടി മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കുതിച്ചു. അവയുടെ കാലിലെ ഇലക്ട്രോണിക് ടാഗുകൾ ഓരോ നിമിഷവും അവയുടെ യാത്രയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

രണ്ടാം ദിവസം പുലർന്നു. വെയിൽ കഠിനമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 19-ഓളം മത്സരാർത്ഥികളുടെ പ്രാവുകൾ വിവിധ ദിശകളിലായി പറക്കുന്നുണ്ട്. താനാളൂരിലെ റഫീഖ് സാൽവേയുടെ പ്രാവും തൊട്ടുപിന്നാലെയുണ്ട്.

തിരൂരിലെ നവാസിന്റെ വീട്ടിൽ ഉച്ചസമയം. നവാസ് തന്റെ മൊബൈലിലെ ആപ്പിൽ കണ്ണുംനട്ടിരിക്കുകയാണ്. പെട്ടെന്ന്, ആകാശത്തിന്റെ നീലിമയിൽ രണ്ട് കറുത്ത ബിന്ദുക്കൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവ വേഗത്തിൽ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവരുന്നു.

"ദാ... വരുന്നു!" ഷയാൻ ആവേശത്തോടെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

കൃത്യം 11.58. മുംബൈയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട് വെറും ഒന്നര ദിവസം കൊണ്ട് ആയിരം കിലോമീറ്റർ താണ്ടി ആ വിരുതന്മാർ നവാസിന്റെ മട്ടുപ്പാവിലിറങ്ങി. ഉടനെ തന്നെ നവാസ് അവയുടെ കാലിലെ ടാഗുകൾ സ്കാൻ ചെയ്തു. ഒന്നാം സ്ഥാനവും രണ്ടാം സ്ഥാനവും ഷാനവാസിന്റെ പ്രാവുകൾക്ക് തന്നെ! കേരളത്തിലെ പീജിയൻ റേസിംഗ് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗതയേറിയ 'സെക്കൻഡ് ഡേ' റെക്കോർഡുകളിൽ ഒന്നായി അത് മാറി.

നവാസ് ആ പ്രാവുകളെ കൈവെള്ളയിലെടുത്ത് നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. അവയുടെ കിതപ്പിൽ ഒരു വലിയ യുദ്ധം ജയിച്ച ആത്മവിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. തൃശ്ശൂർ, മലപ്പുറം ജില്ലകളിലെ പ്രാവ് വളർത്തൽ പ്രേമികൾ നവാസിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. റഫീഖ് സാൽവേയുടെ പ്രാവ് മൂന്നാം സ്ഥാനത്തെത്തി വിജയത്തിന്റെ തിളക്കം കൂട്ടി.

മലബാർ റേസിംഗ് പീജിയൻ ക്ലബ്ബിന്റെ ഈ മത്സരം വെറുമൊരു മത്സരമായിരുന്നില്ല; അത് മനുഷ്യനും പക്ഷികളും തമ്മിലുള്ള അഗാധമായ വിശ്വാസത്തിന്റെയും കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെയും വിജയഗാഥയായിരുന്നു. നവാസിന്റെ വീടിന് മുകളിൽ ആ അസ്തമയ സൂര്യൻ ചായം പൂശുമ്പോൾ, ആ രണ്ട് പ്രാവുകൾ തങ്ങളുടെ കൂട്ടിൽ സുരക്ഷിതമായി വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു – തങ്ങൾ കീഴടക്കിയ ആയിരം കിലോമീറ്ററുകളുടെ ഗീതങ്ങൾ പാടിക്കൊണ്ട്.